Autor:

Redakcja biorcyzycia.pl

Data aktualizacji:

2020-10-02 06:39:28

Powiązane tematy

Poleć znajomemu

Kliknij w wybrane objawy i dowiedz się więcej.

Po przeszczepieniu nerki Pacjenci mogą często doświadczać zakażeń układu moczowego, które z kolei mogą doprowadzić do groźnych powikłań.

Objawy zakażenia układu moczowego:

  • Mętnienie i nieprzyjemny zapach moczu;
  • Pieczenie przy oddawaniu moczu;
  • Częste oddawanie moczu;
  • Gorączka;
  • Dreszcze;
  • Ból w podbrzuszu;
  • Bolesność w okolicy nerki przeszczepionej.

Profilaktyka zakażeń dróg moczowych:

  • Picie dużej ilości płynów;
  • Częste oddawanie moczu;
  • Unikanie kąpieli w wannie;
  • Profilaktyczne zażywanie małej dawki leku odkażającego drogi moczowe w godzinach wieczornych (jeśli zostało zalecone przez lekarza);
  • Spożywanie żurawiny.

Zakażenia układu oddechowego są częstsze w okresie pierwszych miesięcy po przeszczepieniu nerki i wątroby. Jest to wynikiem intensywnego leczenia immunosupresyjnego.

Objawy zakażenia dróg oddechowych:

  • Gorączka;
  • Kaszel (z odpluwaniem plwocin);
  • Duszność;
  • Osłabienie.

Profilaktyka zakażenia układu oddechowego:

  • Unikanie kontaktu z osobami gorączkującymi, przeziębionymi i kaszlącymi (w tym również dziećmi);
  • Unikanie miejsc zatłoczonych, źle wietrzonych.

Po transplantacji nerki oraz wątroby może uaktywnić się wirus cytomegalii, który mógł być obecny w organizmie Pacjenta przed przeszczepem. W niektórych przypadkach do zakażenia wirusem cytomegalii może dojść już po przeszczepie. Badania wykonywane przed transplantacją, jak również po zabiegu, pozwalają ustalić czy u chorego występuje zakażenie wirusem CMV.

Objawy zakażenia wirusem cytomegalii:

  • Gorączka;
  • Złe samopoczucie;
  • Ból mięśni;
  • Ból brzucha.

Profilaktyka zakażenia wirusem cytomegalii:

  • Stosowanie leków przeciwwirusowych w pierwszych miesiącach po transplantacji.

Ostre odrzucanie spowodowane jest nieregularnym przyjmowaniem (lub nawet całkowitym zaprzestaniem przyjmowania) leków immunosupresyjnych lub upośledzonym wchłanianiem tych leków z przewodu pokarmowego np. w przypadku wymiotów lub biegunki.

Objawy nieznaczne i niecharakterystyczne, takie jak: uczucie zmęczenia, stan podgorączkowy, niewielkie pobolewanie w okolicy przeszczepionej nerki.

Bardziej nasilone objawy, takie jak: silny ból lub uczucie rozpierania w okolicy przeszczepionego narządu, gorączka powyżej 38º C, zmniejszona objętość moczu często w połączeniu ze wzrostem masy ciała i obrzękami, wysokie ciśnienie tętnicze, uczucie duszności.

Proces przewlekłego odrzucania nerki, polega na stopniowym pogorszaniu się czynności przeszczepionego narządu, co prowadzi do całkowitego i nieodwracalnego upośledzenia działania tego organu. Przebiega powoli i zależy od czynników immunologicznych (np. zgodność antygenowa) jak i przebytych incydentów ostrego odrzucania, wieku dawcy, powikłań chirurgicznych (upośledzenie odpływu moczu), zakażeń wirusowych i bakteryjnych czy toksycznego działania leków. Może rozwijać się z innymi schorzeniami prowadzącymi do pogorszenia czynności przeszczepionej nerki, takimi jak wysokie ciśnienie tętnicze czy cukrzyca.

Profilaktyka

  • Systematyczne stosowanie leków immunosupresyjnych;
  • Systematyczne stosowanie innych leków, jeśli są zalecane (np. leki obniżające ciśnienie, leki przeciwcukrzycowe);
  • Regularne wizyty kontrolne;
  • Rzucenie nałogów (alkohol, papierosy, używki);
  • Dbanie o jakość diety (brak nadwagi czy otyłości).

Objawy ostrego odrzucania wątroby:

  • Uczucie rozpierania w nadbrzuszu na skutek powiększenia wątroby;
  • Żółtaczka z towarzyszącym świądem skóry, ciemnym zabarwieniem moczu, osłabieniem, nudnościami oraz gorączką;
  • Wodobrzusze.

Objawy przewlekłego odrzucania wątroby:

  • Pogorszenie wyników badań oceniających czynność wątroby: wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wzrost stężenia bilirubiny w surowicy, obniżenie stężenia albuminy;
  • Osłabienie (czasami niewielkie);
  • W bardziej zaawansowanych postaciach w przebiegu przewlekłego odrzucania przeszczepionej wątroby może wystąpić żółtaczka, świąd skóry, ciemne zabarwienie moczu, znaczne osłabienie, skaza krwotoczna, wodobrzusze, objawy splątania.

Profilaktyka:

  • Systematyczne przyjmowanie leków immunosupresyjnych;
  • Częste wykonywanie biopsji (w celu potwierdzenia przewlekłego odrzucania i ustalenia odpowiedniego leczenia).

Autor:

Redakcja biorcyzycia.pl

Data aktualizacji:

2 października 2020

Powiązane tematy

Poleć znajomemu


Polecamy

wróć do Bazy wiedzy

Masz wątpliwości? Chcesz podzielić się swoją opinią?

skontaktuj się z nami

CHIESI/KBŁ/BŻ/102/10/2020

Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.