Tatuaż po przeszczepie – zagrożenia.

Tatuaż, jako forma wyrażania siebie, może mieć bardzo osobiste znaczenie. Jest to główny powód, dla którego osoby w różnym wieku decydują się na ten odważny krok. Możliwość wykonania tej formy sztuki na ciele często stanowi pytanie biorców przeszczepów, zarówno nerki, jak i wątroby. Będąc po przeszczepie należy szczególnie przestrzegać zasad higieny i być ostrożnym z inwazyjnymi działaniami wykonywanymi na skórze w postaci tatuażu, piercingu czy akupunktury. Zachowanie bezpieczeństwa ma decydujące znaczenie w procesie rehabilitacji zdrowotnej po transplantacji.

Kiedy organizm jest osłabiony ryzyko infekcji jest większe
Wykonanie tatuażu wiąże się z przerwaniem skóry i wprowadzeniem obcego materiału do ciała. Z tego powodu jest to działanie powodujące wystąpienie podwyższonego ryzyka infekcji lub innych problemów. Ryzyko to jest szczególnie prawdopodobne u osób, które przeszły przeszczep organów, ponieważ leki immunosupresyjne osłabiają układ odpornościowy i zmniejszają zdolność organizmu do samodzielnej walki z infekcjami. Zespoły transplantacyjne zdecydowanie nie zalecają wykonania tatuażu po przeszczepie. Takie działanie może doprowadzić do wielu powikłań i narazić biorcę przeszczepu nawet na utratę nowego narządu.

Do niebezpiecznych powikłań należą:
- zakażenia i zapalne reakcje skórne,
- ostre zakażenia bakteryjne (takie jak liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych i zapalenie tkanki łącznej),
a rzadziej bakteryjne zapalenie wsierdzia (zakażenie wewnętrznej wyściółki serca) i przenoszenie zakaźnych chorób wirusowych, w tym wirusowego zapalenia wątroby typu B i C, HIV i mięczaka zakaźnego. Zagrożenia te mogą również dotyczyć innych rodzajów ingerencji, takich jak kolczyki czy wspomniana wcześniej akupunktura.

„Tatuowanie dla dekoracyjnej sztuki ciała staje się coraz bardziej popularne, a co za tym idzie, pojawiają się komplikacje związane z tatuażem. Jest mało prawdopodobne, aby pacjenci omawiali chęć wykonania tatuażu z lekarzami/ personelem medycznym nawet jeśli te konsultacje mogą mieć znaczenie. Pacjenci z długotrwałą immunosupresją to często młodzi dorośli, którzy mogą rozważać tatuowanie. Powszechnie jednak wiadomo, że pacjenci z obniżoną odpornością są narażeni na zwiększone ryzyko zakażenia, w tym skórne zakażenia prątkami. Stanowią zatem grupę, która jest potencjalnie bardziej narażona na powikłania związane z tatuażem i wymaga szczególnej uwagi.”1

Życie ze sprawnym narządem
Biorcy przeszczepów w trosce o swoje nowe życie i zdrowie powinni za wszelką cenę unikać ryzykownych działań. Nowy narząd to bardzo duża odpowiedzialność, dlatego życie po przeszczepie obwarowane jest pewnymi zasadami. Przestrzeganie tych reguł, a jedną z nich jest unikanie robienia tatuażu po przeszczepie z pewnością pozwoli na długie cieszenie się nowym, sprawnym narządem. Regularne przyjmowanie leków immunosupresyjnych, stosowanie się do zaleceń lekarskich i prowadzenie dzienniczka samokontroli z pewnością pomogą w utrzymaniu dyscypliny po przeczepieniu nerki lub wątroby. W razie jakichkolwiek wątpliwości i pytań należy konsultować się z personelem medycznym.
CHIESI/KB/EDU/46/06/2019
Redakcja

1 “Unusual complication of a tattoo in an immunosuppressed patient” William Thomas Wilson,  Mannix O’Boyle, William J Leach (tłumaczenie własne)
 
Drukuj stronę
Dowiedz się więcej
o zabiegu.
Pytania jakie warto zadać lekarzowi specjaliście.
Materiały
do pobrania.
Wszystkie niezbędne dokumenty w jednym miejscu.
Prawnik radzi.
Prawo w transplantologii.
Logo Logo

Polityka cookies

Nasz Serwis internetowy używa plików cookies do prawidłowego działania strony. Korzystanie z Serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej. Więcej informacji udostępniamy w  Polityce plików cookies
Akceptuję